ผักกาดขาว
ผักกาดขาว มีชื่อวิทยาศาสตร์ Brassica pekinnensis var.cylin drica Tsen&SH.Lee จัดเป็นผักที่เก่าแก่ โดยชาวจีนรู้จักนำมาประกอบอาหาร เป็นเวลาประมาณ 6 พันกว่าปีล่วงมาแล้ว ซึ่งมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ พบว่าในหลุมศพ ที่หมู่บ้านป้านพอ ในมลฑลซีอาน มีเมล็ดผักกาดขาวอยู่ ด้วยและหลักฐานต่างๆ ภายในหลุ่มฝังศพสันนิษฐานว่าอยู่ในยุคหินใหม่ ซึ่งมีอายุ 6-7 พันปี และยังมีบันทึกว่าผักกาดขาวเป็นอาหารที่สำคัญอย่างหนึ่งของชาวจีนตั้งแต่สมัยฉิน (พ.ศ.298-338) และมีการเรียกผักกาดขาวว่าแปะฉ่าย ในสมัยซ้ง (พ.ศ.1506-1822)
ผักกาดขาวอวบ รสหวานกรอบ เป็นที่นิยมของผู้บริโภค ใช้ประโยชน์ได้ทั้งเป็นผักสด ผักต้มประกอบอาหารชนิดต่างๆ รวมทั้งอุตสาหกรรมแปรรูป นอกจากนนี้ผักกาดขาวยังเป็นผักที่มีเส้นใยสูงมาก โดยเส้นใยนี้เป็นเส้นใยที่ไม่ละลายน้ำ แต่จะพองตัวเมื่อมีน้ำ จึงมีความสามารถในการอุ้มน้ำได้เป็นอย่างดี ซึ่งการอุ้มน้ำได้ดีนี้ยังช่วยเพิ่มปริมาตรของกากอาหาร ได้ดีอีกทั้งผักกาดขาว ยังเป็นพืชที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ โดยเป็นพืชผักที่มีความสำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย ทั้งใช้เป็นอาหารประจำวันภายในประเทศ และส่งจำหน่ายต่างประเทศอีกด้วย
